v1

"Jonas van de Haorsteeg"

door A. van Zon

v1

Hij waar nun echten Haorsteegse meens, ne meens die gène goeie  merge , mer goeie maarge zeen en teegen ,n  hermenie, harmenie. Ne meens die mer èns in de wèk  ’n stukske spek te ète kreeg en op vasteldaogen  nun buukum. Hoe tíe nu zunne goeie van hiette , dè kan ik oe nie zegge, mer op de haorsteeg kûnde z’m nieaanders es “Bartje van Jette”. Bartje war mer ’n klein menneke en maandemaoker vur de kost. Hij  woonde in den Hoek. Hij stoon bekint  dettie veul van z’n durpke hiel, mer ook es ne goeie visser. Vûral dieje groote wiel dè waar iets woar Bartje uure koon gaon zitte tuure, waar ‘t nie naor zunne dopper, dan naor ’t hout en de plaante die’ter rondomheene groeide. Es ie niks gevange kôs krijge, gong tie op den dijk staon te kijke. Gemènlik naor de kaant van Hekèsse. Giesterenaved had ie un nej visgerd gekogt, eene van bamboe. Mî ’n lang snoer en nun witten dopper mî rood eraon.  Nog  den  ègesten aoved had ie ‘m aongetuigd , de looie kogelkes verschove, dángel er aon en de viskiest klaor gezet. In de viskiest zaate gekôkte erepel, piere en deeg. Zèveul of ter wel ’n verreke gevoeierd moes worre. Den aandere merrege zaag,dem al om vier uure over de kaaiweg gaon, de gèrd, ’t schepnet en de viskiest over de schouwer . Dieje Kaaiweg liep nie hendig. De viskiest schommelde zè hard dè de piere teege mekaare zeene “we zen hier zeeker op de kaaiweg” Aon de stoep sloeg ie linksaaf den dijk op. Zè gaauw es ie goed en wel de polder zaag, gong ie wîr den dijk aaf en liep Bartje gericht dur de waaie van de rattekaamp naor de wiel toe. ’t Ope en dicht doen van de hekkes kan ne visser kwaod maoke, vûral dè dichtmaoke, mer Bartje maokte z,n ège noot kwaot. Hij waar blij dettie wir mekaans aon de wiel waar. Aon de wiel hattie alij z’n eige plekske, ’n kaol stukske  tuuse ’t hooge riet van de Snoekekaamp. Zè gaauw es ie den dopper in ’t waoter ha stopte hij z’n pijp en ’t schôns van ’t leve begos vur Bartje dan pas goed. Stil en zuut laag de wiel, gèn vaauwke op heel dije plaas. Hier en daor sprong ’n klèn viske omhoog, Bartje von dè ’n goei teeke. Es ze daolijk mer es honger krijge docht ie bij zun eige. Hij waar nog nie ut gedocht of den dopper schoot mî  nu snuk naor beneje. Mee dè den dopper vur de tweede keer naor ondere gong , zwiepte de gèrd omhoog  en zè wit es zilver sparteld ne vis dur de locht Enmaol in z’n haand leek de vis klèner es ie ‘r int begin ûtzaag.”Te klein” zî Bartje en smeet um in de wiel truug. De ûrste kaar rammelde al over de Spaonsebrug  toen ie vur de tweede keer moes ûtmaoke, dettie wir te klein waar. Hij goide ’t beesje wir truug. En toen de school kènder spulketier hâ’n dè konde hier goed heure, begos Bartje noa ’n stuk of vier van die dinger , aon alle stèrke visverhaole te twèfele.Mer toen kwaam ‘t. opèns leek de wiel ne kromme rug te krijge en mî nun heel groote golf, die Bartje mee gèrd en kiest de wiel in spuulde, kwaam daor nun ontiegelek groote vissekop, gevaorlek loeiend es ne kwaoie stier, de moel wagewijd ope. Daarin konde Bartjes nog krek naor binne zien schuive, noar ’t fort om hulp kwèkend. Dan laag de wiel wir stil.’n Dun golfke sloeg nog teege de kaant.’n Uur laoter vôn ne streuper Bartje van Jette in ’t riet, gène dreugen draod mer aon z’n lijf “hoe kom de gij toch hier Bartje?. Vroeg dieje streuper. “Te klein”gromde Bartje. “Wie is te klein?”Bartje begos te jaanke en toen zeentie “Dè hè dieje steur gezeet”Dieje streuper ha wel is oot heure zegge det t’r dur de waotersnood ne steur in de wiel terechte waar gekoome, mer det zo’n groot besjt waar, dè kòs toch nie?. Al gaauw deen ’t verhaol op de Haarsteeg de rondte , mer gèn meens die ut geleufde. Eindelijk kwaam de waorhèd aon ’t licht. Toen Bart van Bokhove en Jan Mommersteeg in ’t jaor 1881 ne steur ut de wiel slèpte, die honderdvijfentwintig pond woog. Inèns begreepe de Haorsteegse meense Dè’’t verhaol nie gelooge waar.. De steur wier op ne kreuge de heele Haorsteeg rondgereeje, Alle Haorsteegse meense gave ’n dubbeltje, om dieje steur te zien waor Bartje van Jette ut den Hoek ingezeete ha.

 

 

Terug naar boven

v1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Pagina's

  •