v1

"De ronde van de pruik"

door Luc Alosery

Photobucket
 

v1

De ronde van de Pruik

Aan de Heidijk woonden Koos en Tonia de Sjok (van Overdijk) Koos werkte voor de gemeente op het stortje bij ’t gat van Piet van Oijen aan de dijk bij Jan Boom. Koos de Sjok had een zoon, Antoon, die helemaal gek was van wielrennen. Je kon hem niet tegen komen of hij begon over wielrennen. Antoon had nu het plan opgevat om de ronde van de Pruik te organiseren en alle jongens tot 14 jaar die op de Heidijk, de Haai of op de Pruik (Burg. van de Venstraat) woonden konden voor deelname inschrijven. De wedstrijd zou de laatste week van de vakantie worden gehouden, start en finish bij Koos de Sjok voor het huis. Het parcours liep van Koos de Sjok de dijk over naar Jan Boom en daar de steile dijk af. Bij Kaatje de Snor door het pad langs het spoor naar  de Heistraat (nu Nassaudwarsstraat), bij de spoorweg-overgang bij de scheile Loel  en dan bij Bertus de Potter het padje de Pruik in en dan linksaf naar het Huukske, rechts aan houden tot bij den Putter en dan de dijk weer op naar de Sjok en dat vijf keer. De eerste prijs was een gemoffelde oude fiets met sportstuur, de tweede prijs was een hele grote zak snoep. De derde prijs was een iets kleiner zakje snoep, maar nog zeker de moeite waard om gewonnen te worden. Het inschrijfgeld was 10 cent, maar dat mocht ook in twee keer betaald worden. Iedereen die mee deed ging gelijk trainen dat ’t een lieve lust was. Ook werd er heel wat afgesleuteld aan de fietsen en dit gebeurde bij den Barre (Bertus Herman) die naast Teer van Lien Hol woonde en getrouwd was mee Marie Koek. (Willart). Jo Dubach die getrouwd was mee Marietje de Vos en stratenmaker was bij de Gemeente beloofde dat hij zou zorgen dat alle kuilen in het parcours gerepareerd zouden worden zodat er geen valpartijen zouden zijn.Den Barre keek eens naar Luc zijn karretje en zei: daar moet nog veel aan gebeuren voordat jij daar mee in de prijzen rijdt. Laten we afspreken dat jij bij mij den dam opruimt en ik en onze Piet maken van jou fiets een echte racefiets. Nadat Luc alles netjes had opgeruimd kwam den Barre aan de deur en vertelde dat de fiets van Luc klaar was en dat hij hem, als zijn moeder dat goed vond, kon uitproberen. Luc was zo trots als een pauw en zette er gelijk een stevig tempo in richting den Putter daarna de dijk op en bij Jan Boom naar beneden. En net in die draai verloor hij, omdat hij veel te hard ’t zandpadje op kwam, de macht over het stuur en hij belande in de droge spoorsloot. Gelukkig viel het alle-maal wel mee. Na twee weken elke dag trainen wist men wel wie de snelle- en wie de minder snelle renners waren en schatte men zijn eigen kansen op de overwinning in. De ouders waren ook gelukkig want de kinderen haalde nu geen kattenkwaad uit, die dachten alleen maar aan het wielrennen. De jongens van de Ekelaarlaan vonden het niet eerlijk dat zij niet mee mochten doen en die zijn daarom naar de Sjok gegaan om hem dat te vertellen. Antoon de Sjok zei dat hij dat met de jury en het bestuur van de Ronde moest bespreken, want hij kon dit natuurlijk niet alleen beslissen. Hij zou ze over een half uurtje laten weten of dat ze mee mochten doen. Natuurlijk was er geen jury en geen bestuur, de Sjok die fantaseerde maar wat, en ging op zijn gemak een kopje koffie zitten drinken en kwam na een half uur weer naar buiten en zei dat hij een mededeling had. Beste mensen de jury en het volledig bestuur van de ronde van de Pruik hebben besloten dat ook de kinderen uit de Ekelaarlaan mee mogen doen met de wedstrijd. Zij kregen nog drie dagen de tijd om in te schrijven. Toen de dag van de wedstrijd aanbrak stonden er 17 renners aan de start en was het rond het parcours heel druk met ouders, familie en bekenden om de renners aan te moedigen. Het startschot werd gegeven en in een wolk van stof vlogen de renners als dolle stieren richting Jan Boom en doken daar de steile dijk af. Even werd er gescholden omdat men op het zandpad niet naast elkaar kon rijden en de langzamere rijders de andere snellere renners zodoende ophielden. In de eerste ronde waren er al verschillende valpartijen en lagen de renners al snel vrij ver uit elkaar. De kopgroep bestond uit Henk den Blauwe, Rien de Sjok en Andre van ‘t Kalf, Luc van Teren en Pierre van Marie Koek. den Blau-we liep langzaam liep uit en nam zo een paar honderd meter voor-sprong, maar bij Ber-tus de Potter ging hij te hard de bocht om en kwam hierdoor ten val. Toen hij weer opstond hadden de anderen hem weer ingehaald. Vanuit de achterhoede was Benny van Trui de Loer ingelopen op de kopgroep en sloot hier even later bij hen aan. Na vier ronden kwam er bij Bertus de Potter plotseling iemand uit het padje naar de dijk gereden, het was de Slingerbeen die was stiekem binnendoor gereden. Zoveel onrecht kon de kopgroep niet toelaten en ze sloten de Slingerbeen met zijn allen in en dumpten hem zo in de hoge heg langs de Pruik. Steeds feller werd er gestreden en steeds meer werd er gescholden en gemopperd op elkaar maar men bleef wel sportief. Met een enerverende ontsnapping in de laatste kilometers van drie renners: den Blauwe, Hans van het zwart Hanneke en Luc van Teren werd de wedstrijd beslist. Winnaar werd den Blauwe, tweede was Hans van ’t zwart Hanneke en Luc werd derde. Iedereen had de dag van zijn leven gehad en er werd nog lang na de vakantie over de ronde van de Pruik gesproken.

 

Luc Alosery

 

v1

Terug naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Pagina's

  •